Skutki projektu ustawy o sposobach przywrócenia równości stron niektórych umów kredytu i umów pożyczki według KNF
Komisja Nadzoru Finansowego liczyła, liczyła i w końcu wyliczyła ile może kosztować wprowadzenie tzw. ustawy Dudy. Pojechali nieźle, tj. wyliczyli jeszcze więcej, niż zakładały poprzednie szacunki innych instytucji. W skrócie można powiedzieć, że „Jesteśmy już coraz bliżej magicznej bariery miliardów stu – a to już ten poziom redukcji do absurdu„!

Z publikacji KNF pozwoliłem sobie wybrać ciekawsze elementy, które prezentuję poniżej łącznie z linkiem źródłowym.

Kredyty we frankach i franki, których nie było

Na wstępie zachęcam do przypomnienia sobie artykułu, link powyżej: A może kredyty udzielone klientom nie mają nic wspólnego ze szwajcarską walutą? A jeżeli franków w rzeczywistości nie było, to czy banki stracą na ewentualnym przewalutowaniu franków na złotówki, nawet po kursie z dnia udzielenia kredytu? I w końcu dlaczego raty, które spłacają klienci, są uzależnione od kursu franka szwajcarskiego – waluty, której być może w ogóle nie było w procesie kredytowym? (przeczytaj całość)

Kredyty we frankach wstęp do opinii KNF

W dniu 15 stycznia 2016 r. do Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego wpłynęło pismo Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z prośbą o oszacowanie skutków projektu ustawy o sposobach przywrócenia równości stron niektórych umów kredytu i pożyczki. W celu pozyskania niezbędnych do analizy problemu danych Urząd przeprowadził badanie ankietowe obejmujące 58 banków i oddziałów zagranicznych instytucji kredytowych, tj. wszystkie banki posiadające w bilansie (według stanu na koniec listopada 2015 r.) należności walutowe od podmiotów niefinansowych. Banki posiadające portfele kredytów/pożyczek podlegających ustawie mają znaczny udział w zagregowanych aktywach i kapitałach polskiego sektora bankowego: 88% sumy bilansowej sektora i 90% funduszy własnych sektora. W portfelu udzielonych od początku 2000 r. do połowy 2011 r. kredytów/pożyczek, które spełniają kryteria skutkujące koniecznością dokonania przez banki zwrotu z tytułu spreadu, znajdują się zarówno kredyty/pożyczki aktualnie znajdujące się w bilansie banku, jak i te, które zostały przez banki spisane z bilansu w ciężar rezerw/odpisów oraz zostały już spłacone przez klientów. Wartość zwrotu z tytułu spreadów dla wszystkich banków to 15,2 mld zł, przy czym 12,1 mld zł to zwrot z tytułu kredytów/pożyczek aktualnie znajdujących się w bilansie banku. Znaczną część tej kwoty stanowią zwroty z tytułu spreadu pobranego w momencie udzielenia kredytu/pożyczki. Do przeprowadzenia restrukturyzacji banki wyznaczały dla kredytów „kurs sprawiedliwy” (KWO) według kalkulatora zamieszczonego na stronie Kancelarii Prezydenta. (źródło, dostęp 2016-03-16 21:50)

Zobacz też: opinie o Vivus albo zaloguj do Vivus jeśli jesteś już klientem firmy.

Kredyty we frankach restrukturyzacja i jej skutki wg KNF

Największe koszty z tytułu restrukturyzacji poniosą te banki, które aktywnie udzielały kredytów w CHF w latach 2007-2008, lub które nabyły inne banki posiadające portfele kredytowe z dużą liczbą mieszkaniowych kredytów walutowych udzielonych w latach 2007-2008. […]

Całkowite obciążenie banków w 2016 r. z tytułu spreadu i restrukturyzacji kredytów wynosi 66,9 mld zł. […]

Wprowadzenie rozwiązań wskazanych w projekcie ustawy (wariant 4A) spowoduje powstanie straty finansowej w 15 bankach (w tym w trzech krajowych). Łączny ujemny wynik tych podmiotów wyniesie 58,4 mld zł (w tym dla krajowych 21,8 mld zł). Przy założeniu realizacji przez te banki planów postępowania naprawczego, banki te nie będą odprowadzały tzw. podatku bankowego. W wymiarze rocznym spowoduje to pomniejszenie wpływów budżetowych z tego tytułu o 2,8 mld zł. […]

Koncepcja kursu sprawiedliwego wg KNF

Analizowany mechanizm „kursu sprawiedliwego” skutkuje zróżnicowaniem relacji ekonomicznych pomiędzy kredytobiorcami z różnych okresów, jak również pomiędzy kredytobiorcami, którzy zaciągnęli kredyt w tym samym dniu. W szczególności, z punktu widzenia długości okresu kredytowania, mechanizm preferuje kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyty na krótsze okresy, znajdujących się prawdopodobnie w lepszej sytuacji finansowej.
Na podstawie przeprowadzonej analizy można stwierdzić, że przyjęta przez autorów projektu koncepcja prowadzi do silnego uprzywilejowania większości kredytobiorców walutowych z lat 2007-2008. Prowadzi to do sytuacji, w której niektórzy kredytobiorcy w praktyce nie ponieśliby dodatkowych kosztów wynikających z zaciągnięcia kredytu walutowego, a zarazem znaleźliby się w najlepszej sytuacji, co wyraziłoby się w najniższym stanie ich zadłużenia po „restrukturyzacji” (przed restrukturyzacją stan ich zadłużenia był najwyższy). […]

Czytaj dalej →